Het begon met één iemand naast me.
Een paar jaar geleden wilde ik de Nederlandse decemberkou ontvluchten, weg van de plekken waar iedereen landt. Het werd Nairobi. Al op de vlucht met Kenya Airways viel me de aandacht op, de manier waarop je welkom werd geheten: een goede start, nog voor ik geland was.
Ik kwam aan in december. Een paar uur ochtendregen, en tegen de middag klaarde het helemaal op: frisse wind, schone lucht. Mijn eerste lunch was op een terras in de buitenlucht, met attente bediening. Precies dat verraste me aan Nairobi: geen benauwde hitte, maar hooglandlucht, en overal die aandacht. Mijn taxichauffeur werd meer dan een rit: hij hielp met de koffers, stelde me voor bij de receptie, en is tot vandaag mijn vaste chauffeur.
Wat het verschil maakte, was een kennis die me de stad liet zien: de goede eetplekken, de plekken die je moet kennen, de kleine do's en don'ts die niemand in een reisgids zet.
Daar, zonder dat ik het meteen doorhad, werd het zaadje voor UrbanChill geplant: het besef dat de juiste persoon naast je je aankomst compleet verandert. Wat zij voor mij deed uit gastvrijheid, wilde ik anderen bieden wanneer ze hier voor werk landen.
Ik ben in Nairobi gaan geloven, genoeg om er zelf in te investeren. Ik bouw het langzaam op, met een klein vast netwerk van Hosts, want de mensen met wie ik werk zíjn de dienst. We komen deze stad met respect binnen en laten je Nairobi zien zoals het is: op zijn eigen voorwaarden, niet als decor voor een bezoek. Wie de cultuur ziet als iets om van te leren en van te genieten, past bij ons.
